TOEIC Listening Part 1: โครงสร้าง, กลยุทธ์ และวิธีหลีกเลี่ยงกับดัก เพื่อทำคะแนนสูงสุด

TOEIC Listening Part 1 เป็นส่วนเริ่มต้นของการสอบฟัง แต่โปรดอย่าให้คำว่า "เริ่มต้น" มาหลอกคุณ นี่คือโอกาสที่จะเก็บคะแนนเต็ม หากรู้วิธี และยังเป็นที่ที่ผู้สอบหลายคนเสียคะแนนไปอย่างไม่น่าเชื่อ เพียงเพราะเสียงที่คล้ายกัน หรือรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ในภาพที่มองข้ามไป บทความนี้จะช่วยให้คุณเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าส่วนการสอบนี้ทำงานอย่างไร เชี่ยวชาญโครงสร้างประโยคที่พบบ่อยตามประเภทของภาพ ระบุกกับดักที่คุ้นเคย และสร้างกระบวนการทำข้อสอบที่เร็วพอที่จะพิชิตการสอบ TOEIC

TOEIC Listening Part 1 คืออะไร?

Part 1 หรือที่เรียกว่า Photographs (บรรยายภาพ) เป็นส่วนแรกจากสี่ส่วนของการสอบฟัง TOEIC หน้าที่ของคุณชัดเจนมาก: ดูภาพหนึ่งภาพ ฟังประโยคบรรยายสี่ประโยค และเลือกประโยคที่ตรงกับภาพมากที่สุด ฟังดูง่าย แต่ส่วนนี้วัดความสามารถในการสังเกตอย่างรวดเร็วและความไวในการจับเสียงของคุณโดยตรง เนื่องจากทุกตัวเลือกมีอยู่แต่ในรูปแบบเสียงเท่านั้น ไม่ได้พิมพ์ลงในข้อสอบ

ตามรูปแบบข้อสอบปัจจุบัน Part 1 ประกอบด้วยภาพหกภาพ แต่ละภาพจะมีประโยคบรรยาย A, B, C และ D อ่านเพียงครั้งเดียว และคุณต้องจำแล้วเปรียบเทียบในใจ เนื่องจากไม่มีข้อความให้อ่านซ้ำ ก่อนหน้านี้ส่วนนี้ถือว่าง่ายต่อการทำคะแนน แต่ข้อสอบมีความซับซ้อนมากขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยกับดักเสียงมากมาย เช่น คำพ้องเสียง คำที่มีเสียงใกล้เคียง และรายละเอียดที่ทำให้สับสนที่ถูกใส่เข้ามาอย่างจงใจ ดังนั้น การมีสมาธิอย่างเต็มที่ตั้งแต่เสี้ยววินาทีแรกจึงเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งยวด

การจัดสรรเวลาอย่างชาญฉลาดใน Part 1

การบริหารเวลาเป็นปัจจัยชี้ขาดว่าคุณจะควบคุมสถานการณ์ได้ หรือถูกลากไปตามเสียงบันทึก เมื่อ Part 1 เริ่มต้น จะมีเวลาประมาณหนึ่งนาทีกับอีกยี่สิบห้าวินาทีสำหรับการอ่านคำแนะนำ (directions) นี่ไม่ใช่เวลาที่จะถอนหายใจโล่งอก แต่เป็น "ช่วงเวลาทอง" ที่คุณจะใช้กวาดสายตาดูภาพอย่างรวดเร็ว จินตนาการบริบทล่วงหน้า และเตรียมคำศัพท์ที่น่าจะปรากฏขึ้นในหัว เมื่อคุณเตรียมพร้อมด้านจิตใจและสำรวจภาพล่วงหน้าแล้ว คุณจะไม่ถูกตั้งรับในทันทีที่ประโยคบรรยายแรกดังขึ้น

สำหรับแต่ละคำถาม จังหวะมาตรฐานคือห้าวินาทีสำหรับการหยุดพักระหว่างประโยค การจัดสรรเวลาที่มีประสิทธิภาพที่สุดคือการฟังคำตอบทั้งสี่ตัวเลือกให้ครบถ้วน ใช้เวลาประมาณสามวินาทีหลังจากนั้นเพื่อฝนคำตอบลงในกระดาษคำตอบ จากนั้นใช้เวลาที่เหลืออีกสองวินาทีเพื่อมองลงไปสำรวจภาพถัดไป เพียงแค่ฝึกฝนปฏิกิริยานี้ให้เป็นไปโดยอัตโนมัติ คุณจะไม่มีทางตกอยู่ในสถานการณ์ที่คำถามก่อนหน้ายังไม่เสร็จ แต่คำถามถัดไปก็เริ่มขึ้นแล้ว

ภาพสามประเภทหลัก และวิธี "ถอดรหัส" แต่ละประเภท

ข้อสอบ Part 1 แทบจะวนเวียนอยู่กับเนื้อหาสามกลุ่ม กลุ่มภาพบรรยายบุคคลมีสัดส่วนสูงสุด มักจะประมาณสี่ถึงห้าข้อ โดยมีบุคคลหนึ่งคนหรือกลุ่มคนกำลังทำกิจกรรมเฉพาะเจาะจง กลุ่มภาพบรรยายสิ่งของหรือทิวทัศน์มีประมาณหนึ่งถึงสองข้อ โดยเน้นที่สภาพของสิ่งของ วิธีการจัดวาง หรือทิวทัศน์ธรรมชาติ ถนน กลุ่มที่สามบรรยายสภาพของยานพาหนะ เช่น รถยนต์ รถไฟ เครื่องบิน หรือเรือที่กำลังเคลื่อนที่ จอดอยู่ หรืออยู่ในระหว่างการขนถ่ายสินค้า การระบุประเภทของภาพได้อย่างรวดเร็วตั้งแต่ต้นจะช่วยให้คุณจำกัดขอบเขตคำศัพท์และโครงสร้างไวยากรณ์ที่ต้องฟัง ซึ่งจะช่วยประหยัดพลังงานสำหรับข้อที่ยากขึ้น

วิธีทำภาพบรรยายบุคคลใน TOEIC Listening Part 1

เนื่องจากเป็นประเภทที่ปรากฏบ่อยที่สุด จงใช้เวลาลงทุนเพื่อทำความเข้าใจให้มั่นใจจริงๆ จุดสำคัญคือคำตอบส่วนใหญ่จะวนเวียนอยู่กับการกระทำของตัวละคร และกริยาเกือบจะอยู่ในรูปปัจจุบันกาลต่อเนื่อง (be + V-ing) เสมอ เพราะข้อสอบต้องการบรรยายอย่างถูกต้องว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น ณ ขณะที่ถ่ายภาพ

มีรูปแบบประโยคซ้ำ ๆ กันที่คุณควรจำให้ขึ้นใจ ที่พบบ่อยที่สุดคือรูปแบบประธานรวมกับ "is/are + V-ing" พร้อมด้วยกรรม ใช้เมื่อตัวละครกำลังกระทำกับวัตถุบางอย่างโดยตรง ตัวอย่างเช่น สำหรับภาพกลุ่มคนกำลังปั่นจักรยานในสวนสาธารณะ คำตอบที่ถูกต้องอาจเป็น "People are riding bicycles in the park" ในขณะที่ตัวเลือกที่ก่อกวนจะบอกว่าพวกเขากำลังพักผ่อนบนสนามหญ้า กำลังพาสุนัขไปเดินเล่น หรือกำลังซ่อมจักรยาน รูปแบบที่สองจะแทนกรรมด้วยวลีบุพบทที่บอกสถานที่หรือทิศทางการเคลื่อนที่ เช่น "People are walking into the station" เมื่อภาพวาดผู้โดยสารกำลังเดินเข้าไปในสถานี

อีกรูปแบบหนึ่งคือการละทิ้งกริยาที่แสดงการกระทำไปเลย และใช้เพียง "is/are + วลีบุพบทบอกสถานที่" เพื่อยืนยันตำแหน่งการมีอยู่ของบุคคล เช่น "The workers are at the construction site" สำหรับภาพคนงานกำลังยืนอยู่ที่ไซต์ก่อสร้าง เมื่อต้องการเน้นว่าบุคคลหนึ่งกำลังถูกผู้อื่นกระทำ ข้อสอบจะใช้รูปประโยคถูกกระทำในปัจจุบันกาลต่อเนื่อง "is/are + being + V-pII" ตัวอย่างเช่น "The patient is being examined by the doctor" สำหรับฉากที่ผู้ป่วยกำลังถูกแพทย์ตรวจ สุดท้าย เพื่อบรรยายท่าทางหรือสภาพที่นิ่ง ข้อสอบมักใช้ "is/are + V-pII + คำวิเศษณ์/วลีบุพบท" เช่น "They are seated side by side" สำหรับผู้หญิงสองคนนั่งข้างกันบนเก้าอี้ยาว

ด้านคำศัพท์ คุณควรรวมกลุ่มตามหัวข้อเพื่อให้ตอบสนองได้ง่ายขึ้น กริยาที่แสดงการเคลื่อนไหวของมือและร่างกายปรากฏอย่างต่อเนื่อง ได้แก่ hold (ถือ), carry (แบก, หิ้ว), push (ผลัก), pull (ดึง), raise (ยกขึ้น), lower (ลดลง), point (ชี้), wave (โบกมือ), lean (พิง, เอียง), kneel (คุกเข่า), sit (นั่ง), stand (ยืน), walk (เดิน), run (วิ่ง), stretch (ยืด), clap (ปรบมือ), bend (ก้ม), shake (เขย่า, จับมือ), reach (เอื้อมถึง) และ kick (เตะ) กลุ่มเครื่องแต่งกายก็มักถูกกล่าวถึงเพื่อบรรยายรูปลักษณ์ของตัวละคร ตั้งแต่ shirt (เสื้อเชิ้ต), trousers (กางเกงขายาว), skirt (กระโปรง), dress (ชุดเดรส), jacket (เสื้อแจ็คเก็ตสั้น), coat (เสื้อโค้ทตัวยาว), tie (เนคไท), hat (หมวก), cap (หมวกแก๊ป), shoes (รองเท้า), boots (รองเท้าบูท), scarf (ผ้าพันคอ), gloves (ถุงมือ), socks (ถุงเท้า), belt (เข็มขัด), shorts (กางเกงขาสั้น), sweater (เสื้อกันหนาว), jeans (กางเกงยีนส์), blouse (เสื้อสตรี) ไปจนถึง suit (ชุดสูท)

สุดท้ายคือกลุ่มคำบุพบทบอกตำแหน่งที่ช่วยให้คุณระบุว่าตัวละครอยู่ที่ใดในภาพ เช่น above (เหนือ), below (ใต้), beside หรือ next to (ข้างๆ), behind (ข้างหลัง), in front of (ข้างหน้า), under (ข้างใต้), over (ข้างบน), between (ระหว่างสองสิ่ง), among (ระหว่างหลายสิ่ง), inside (ข้างใน), outside (ข้างนอก), on (บนพื้นผิว), at (ที่), by หรือ near (ใกล้), opposite (ตรงข้าม), around (รอบๆ), beneath (ข้างใต้) และ along (ตามแนว)

กับดักในภาพบรรยายบุคคลมักถูกออกแบบมาอย่างประณีต พบบ่อยที่สุดคือกับดักประธาน เมื่อคำตอบบรรยายการกระทำถูกต้อง แต่ผิดเพศ หรือผิดจำนวน เช่น ภาพวาดผู้หญิง แต่ประโยคเริ่มต้นด้วย "A man…" วิธีป้องกันคือฟังคำนามที่เป็นประธานอย่างละเอียด สังเกตเสียง s/es ของคำนามพหูพจน์ และอิงจากกริยาช่วย is/are หรือ has/have เพื่อระบุจำนวนคน ถัดมาคือกับดักการกระทำ ซึ่งกริยาอาจถูกต้อง แต่กรรมหรือคำวิเศษณ์ที่ตามมากลับไม่มีอยู่ในภาพ; เพียงแค่องค์ประกอบเดียวไม่ตรงกับภาพ ทั้งประโยคก็ผิด กับดักคำพ้องเสียงหรือคำใกล้เสียงก็พบบ่อยมาก โดยใช้ประโยชน์จากคู่คำที่ออกเสียงคล้ายกันแต่ความหมายแตกต่างกันมาก เช่น walking กับ working, climbing กับ cleaning หรือ collecting กับ correcting นอกจากนี้ ข้อสอบอาจกล่าวถึงสิ่งของที่ปรากฏจริงในภาพเพื่อสร้างความรู้สึกคุ้นเคย แต่เชื่อมโยงกับกิจกรรมที่ไม่เกิดขึ้น หรือสำหรับภาพคนเยอะๆ จงใจบรรยายการกระทำของคนที่ไม่โดดเด่น แล้วใช้ประธานรวม "They" เพื่อหลอกลวงความรู้สึกครอบคลุม

วิธีทำภาพบรรยายสิ่งของใน TOEIC Listening Part 1

ในรูปแบบนี้ จุดศูนย์กลางจะเปลี่ยนจากการกระทำไปสู่สถานะและตำแหน่งของสิ่งของ เฟอร์นิเจอร์ หรือทิวทัศน์ เนื่องจากสิ่งของไม่สามารถกระทำได้ด้วยตัวเอง โครงสร้างประโยคจึงแตกต่างกันมาก ข้อสอบมักใช้รูปประโยคถูกกระทำในปัจจุบันกาลธรรมดา "be + V-pII" เพื่อบรรยายผลลัพธ์ปัจจุบันของการกระทำที่เกิดขึ้นแล้ว เช่น "Some clothes are hung on the rails" สำหรับภาพเสื้อผ้าที่แขวนเป็นระเบียบอยู่บนราว เมื่อต้องการเน้นว่าสิ่งของถูกจัดเตรียมไว้โดยใครบางคน ข้อสอบจะใช้รูปประโยคถูกกระทำในปัจจุบันกาลสมบูรณ์ "have/has + been + V-pII" ตัวอย่างเช่น "Tables and chairs have been set up outdoors" สำหรับแถวโต๊ะและเก้าอี้หน้าร้านกาแฟบนทางเท้า ที่ง่ายที่สุดคือโครงสร้าง "There is/are + N + วลีบุพบท" เพื่อยืนยันการมีอยู่ของสิ่งของ เช่น "There is a small boat on the water" สำหรับเรือลำเล็กที่จอดอยู่ในทะเลสาบ สำหรับสิ่งของที่สามารถทำงานได้ด้วยตัวเอง เช่น เครื่องจักร น้ำพุ หรือไฟ ก็ยังคงใช้ "be + V-ing" เช่น "A fountain is spraying water into the air"

คำศัพท์ที่จำเป็นต้องสะสมในที่นี้แบ่งออกเป็นสองสามกลุ่ม ก่อนอื่นคือสิ่งของที่คุ้นเคยในสำนักงานและชีวิตประจำวัน เช่น chair (เก้าอี้), table (โต๊ะ), desk (โต๊ะทำงาน), laptop, notebook (สมุดบันทึก), phone (โทรศัพท์), clock (นาฬิกาแขวนผนัง), bag (กระเป๋า), pen (ปากกา), folder (แฟ้มเอกสาร), screen (หน้าจอ), keyboard, mouse (เมาส์คอมพิวเตอร์), bottle (ขวด), umbrella (ร่ม), window (หน้าต่าง), door (ประตู), cup (ถ้วย) และ printer (เครื่องพิมพ์) นอกจากนี้ยังมีกลุ่มคำบุพบทบอกตำแหน่งที่คล้ายกับประเภทบรรยายบุคคล เพิ่มเติมด้วยวลีที่เป็นประโยชน์ เช่น to the left/right of (ทางซ้าย/ขวาของ) และ across from (ตรงข้าม) ที่สำคัญที่สุดสำหรับประเภทนี้คือกลุ่มกริยาในรูปถูกกระทำที่บรรยายสถานะของสิ่งของ ซึ่งได้แก่ be stacked on (ถูกซ้อนทับกัน), be arranged (ถูกจัดเรียง), be attached (ถูกติด), be hung หรือ hanging (ถูกแขวน, กำลังแขวน), be set หรือ positioned (ถูกจัดวาง), be placed หรือ put (ถูกวาง), be pushed (ถูกผลัก), be turned on (ถูกเปิด), be opened (ถูกเปิดออก), be polished (ถูกขัดเงา) และ be laid out (ถูกจัดวางแผ่)

กับดักคลาสสิกที่สุดในประเภทภาพบรรยายสิ่งของคือกับดัก "being" หากภาพไม่มีคน แต่คำตอบใช้โครงสร้างถูกกระทำต่อเนื่อง เช่น "The car is being repaired" นั่นแทบจะแน่นอนว่าเป็นคำตอบที่ผิด เพราะ "being" บ่งบอกว่ากำลังมีคนกระทำสิ่งนั้นอยู่ นอกจากนั้นคือกับดักบุพบทผิด เมื่อข้อสอบเรียกชื่อสิ่งของถูกต้อง แต่จัดวางตำแหน่งผิด เช่น สิ่งของอยู่ข้างใต้ (under) ชัดเจน แต่ประโยคกลับบอกว่าอยู่ข้างบน (on) ข้อสอบยังชอบใช้คำนามที่ครอบคลุม เช่น merchandise, furniture หรือ equipment แทนคำเฉพาะเพื่อทดสอบคลังคำศัพท์ของคุณ หรือวางกับดักการอนุมานเกินจริงด้วยข้อสังเกตที่ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตา เช่น "The office is busy" สุดท้าย จงแยกความแตกต่างให้ชัดเจนระหว่างสิ่งของที่กำลังถูกแขวน (is being hung) กับสิ่งของที่ถูกแขวนอยู่บนผนังแล้ว (is hanging หรือ has been hung) เพราะนี่เป็นจุดที่ง่ายต่อการสับสนมาก

วิธีทำภาพบรรยายยานพาหนะ

ประเภทนี้มักจะมีรถยนต์ รถบัส รถไฟ เครื่องบิน หรือเรืออยู่ในสภาพกำลังเคลื่อนที่ จอดนิ่ง หรืออยู่ระหว่างการบำรุงรักษา ขนถ่าย เพื่อยืนยันการมีอยู่ของยานพาหนะ ณ สถานที่หนึ่ง ข้อสอบจะใช้ "There is/are…" หรือวลีบุพบท เช่น "The road is under construction" สำหรับถนนที่กำลังถูกกั้นด้วยป้ายและรถขุด เมื่อบรรยายลักษณะหรือสภาพที่นิ่ง ข้อสอบจะใช้รูปประโยคถูกกระทำในปัจจุบันกาลธรรมดา "be + V-pII" เช่น "The bus is covered with dust" สำหรับรถบัสเก่าที่ปกคลุมไปด้วยฝุ่น และเมื่อต้องการแสดงสถานะหลังจากที่การกระทำเสร็จสิ้น ข้อสอบจะเลือกรูปประโยคถูกกระทำในปัจจุบันกาลสมบูรณ์ "have/has + been + V-pII" ตัวอย่างเช่น "Cars have been parked in a row" สำหรับรถยนต์หลายคันที่จอดเรียงเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบที่ข้างทาง

คลังคำศัพท์ที่สำคัญของประเภทนี้เกือบทั้งหมดเป็นกลุ่มคำกริยาถูกกระทำเกี่ยวกับการจอดและการขนส่ง คุณควรจำกลุ่มคำเหล่านี้ให้ขึ้นใจ เช่น be covered with dust หรือ snow (ถูกปกคลุมด้วยฝุ่น, หิมะ), be parked (ถูกจอด), be elevated (ถูกยกสูงขึ้น), be placed (ถูกวาง), be loaded onto a truck หรือ a cart (ถูกขนขึ้นรถบรรทุก, รถเข็น), be unloaded (ถูกขนลง), be repaired (ถูกซ่อมแซม), be tied (ถูกผูก), be occupied (กำลังมีคนใช้), land on the ground (ลงจอด), be towed (ถูกลากไป) และ float on the water (ลอยอยู่บนน้ำ)

กับดักในภาพยานพาหนะก็มีลักษณะเฉพาะของตัวเอง ที่พบบ่อยคือความสับสนระหว่างกำลังเคลื่อนที่กับกำลังหยุด เมื่อคำตอบบอกว่ารถกำลังออกจากท่า (pulling away) แต่ภาพกลับแสดงให้เห็นว่ารถจอดชิดขอบถนน (parked at the curb) ข้อสอบยังชอบแทรกกับดักการกระทำของมนุษย์ เช่น บอกว่าผู้โดยสารกำลังขึ้นหรือลงจากรถ (getting on/off) ทั้งที่ในความเป็นจริงพวกเขาแค่ยืนรออยู่ที่ป้าย นอกจากนี้ยังมีกับดักที่กล่าวถึงรายละเอียดที่ไม่ปรากฏชัดเจนในภาพ เช่น ป้ายบอกทางหรือสัญญาณไฟ และแน่นอนว่ากับดัก "being" ที่คุ้นเคยเมื่อรถจอดอยู่คันเดียว แต่ประโยคกลับบอกว่ากำลังถูกซ่อม

สามกลยุทธ์ช่วยให้คุณทำคะแนนได้อย่างมั่นคง

การท่องจำคำศัพท์และโครงสร้างเป็นเพียงครึ่งหนึ่งของเรื่องราว อีกครึ่งหนึ่งอยู่ที่ทักษะการรับมือสถานการณ์ในห้องสอบ และมีสามนิสัยที่ควรฝึกฝน

ประการแรกคือการวิเคราะห์ภาพก่อนฟัง จงใช้เวลาอ่านคำแนะนำและทุกช่วงพักเพื่อกวาดสายตาดูภาพถัดไป ระบุอย่างรวดเร็วว่าเป็นภาพบรรยายบุคคล บรรยายสิ่งของ หรือบรรยายทิวทัศน์ จากนั้น "คิดในใจ" ถึงคำนามและคำกริยาที่น่าจะปรากฏขึ้น เมื่อเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังถือโทรศัพท์ คุณควรนึกถึง calling, holding หรือ talking on the phone ทันที การเตรียมตัวนี้ทำให้คุณฟังอย่างมีทิศทาง แทนที่จะฟังในสภาพที่ตั้งรับ

ประการที่สองคือการฟังตามคำสำคัญ อย่าพยายามแปลทีละคำ การแปลเป็นภาษาไทยทีละคำจะทำให้สมองทำงานหนักเกินไปและทำให้คุณพลาดจังหวะในประโยคถัดไป แทนที่จะเป็นเช่นนั้น ให้มุ่งความสนใจไปที่องค์ประกอบหลักสามส่วนของประโยค ได้แก่ ประธาน กริยาหลัก และกรรมหรือสถานที่ เพียงแค่องค์ประกอบใดองค์ประกอบหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งกริยา ไม่ตรงกับภาพ คุณสามารถตัดตัวเลือกนั้นทิ้งได้ทันทีโดยไม่ต้องฟังส่วนที่เหลือให้จบ

ประการที่สามคือการใช้วิธีการตัดออก ในห้องสอบ การฟังคำตอบทั้งสี่ตัวเลือกให้ครบถ้วนเป็นเรื่องยากมาก ดังนั้นการตัดออกจึงเป็นวิธีที่ปลอดภัยในการทำคะแนน เคล็ดลับเล็กๆ น้อยๆ คือวางปลายดินสอเบาๆ ที่ช่อง A เมื่อเสียงบันทึกเริ่มเล่น; ถ้า A ผิด ก็เลื่อนไปที่ B; ถ้า B ดูเหมือนถูก ก็คงไว้ แต่ยังคงฟัง C และ D ต่อไปเพื่อความแน่ใจ อย่ารีบร้อนเลือกคำตอบเพียงเพราะได้ยินคำที่ตรงกับสิ่งของในภาพ เพราะนั่นมักจะเป็นกับดัก และไม่ว่าจะลังเลแค่ไหน ก็ห้ามเว้นว่างคำตอบใดๆ โดยเด็ดขาด

ข้อควรระวังสำคัญเกี่ยวกับกฎระเบียบห้องสอบ

มีกฎระเบียบบางอย่างที่คุณต้องจำให้ขึ้นใจเพื่อไม่ให้เสียคะแนนไปอย่างไม่จำเป็น ไฟล์เสียงจะเปิดเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ไม่มีโอกาสฟังซ้ำเหมือนตอนฝึกซ้อมที่บ้าน ดังนั้นการมีสมาธิอย่างเต็มที่ตั้งแต่เสี้ยววินาทีแรกจึงเป็นปัจจัยชี้ขาด คุณไม่ได้รับอนุญาตให้จดบันทึก ขีดเส้นใต้ หรือทำเครื่องหมายใดๆ ลงบนข้อสอบ เพราะอาจนำไปสู่การยกเลิกผลการสอบได้ จงฝนคำตอบลงในกระดาษคำตอบทันทีหลังจากฟังตัวเลือกทั้งสี่แล้ว ใช้เวลาหนึ่งนาทีกับยี่สิบห้าวินาทีในการอ่านคำแนะนำอย่างเต็มที่เพื่อสำรวจภาพทั้งหมดล่วงหน้า และรักษาระยะห่างห้าวินาทีระหว่างแต่ละคำถาม เพื่อไม่ให้ประหม่าเมื่อคำถามใหม่เริ่มต้นขึ้น

ฝึกฟังอย่างลึกซึ้งสำหรับ Part 1 อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นด้วย Parroto

สิ่งที่ทำให้หลายคนเสียคะแนนใน Part 1 ไม่ใช่เพราะไม่รู้คำศัพท์ แต่เป็นเพราะหูยังไม่คุ้นเคยกับการจับเสียงแต่ละเสียง: เสียงท้าย s/es ของคำนามพหูพจน์ เสียงเชื่อมระหว่างคำ หรือคู่คำที่ออกเสียงใกล้เคียงกัน เช่น walking กับ working นี่คือทักษะที่วิธีการฟังและเขียนตามคำบอก (dictation) ฝึกฝนโดยตรง ด้วย Parroto คุณจะฟังวิดีโอจริงแล้วพิมพ์ทุกคำอย่างถูกต้อง และ AI จะชี้ให้เห็นทันทีว่าคุณฟังผิดตรงไหน จากนั้นจะค่อยๆ สร้างปฏิกิริยาการจับเสียงที่เฉียบคม ซึ่งเป็นสิ่งที่ Part 1 ต้องการ เมื่อคุ้นเคยกับตัวอักษรแล้ว คุณสามารถฝึก shadowing เพิ่มเติมเพื่อเชี่ยวชาญการออกเสียงมาตรฐานของแต่ละคำ ทำให้คุณสามารถระบุกกับดักเสียงได้อย่างรวดเร็วเมื่อฟังข้อสอบ

เราออกแบบแต่ละบทเรียนให้ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที สั้นพอที่คุณจะรักษาวินัยในการฝึกฝนได้ทุกวัน พร้อมด้วยคลังบทเรียนกว่า 3,000 บทเรียนตั้งแต่ระดับ A1 ถึง C2 และโมดูลเตรียมสอบเฉพาะสำหรับ TOEIC, IELTS พร้อมการให้คะแนนทันทีและการจำลองห้องสอบเสมือนจริง หากคุณต้องการพัฒนาทักษะการฟังอย่างยั่งยืน แทนที่จะเรียนรู้เพียงแค่เคล็ดลับ ลองสัมผัสประสบการณ์ Parroto และเปลี่ยนการฝึกฟังให้เป็นนิสัยที่น่ารื่นรมย์ในทุกๆ วัน

สรุป

TOEIC Listening Part 1 อยู่ในมือคุณอย่างสมบูรณ์ หากคุณเข้าใจภาพสามประเภทอย่างชัดเจน จดจำโครงสร้างประโยคที่เป็นลักษณะเฉพาะ ระมัดระวังกับดักที่คุ้นเคย และฝึกฝนกระบวนการทำข้อสอบที่เร็วพอ สิ่งสำคัญที่สุดคือการรักษานิสัยการฝึกฟังอย่างลึกซึ้งอย่างสม่ำเสมอ เพื่อให้หูมีความไวมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อพื้นฐานการฟังแข็งแกร่งแล้ว หกข้อแรกจะเป็นหกคะแนนที่แน่นอน สร้างแรงผลักดันทางจิตใจที่ดีสำหรับการสอบฟังทั้งหมดที่ตามมา